Ardenne Trophy - La Reid.
Vandaag verschenen er van ons team 7 renners aan de start. Steven en Wim besloten om deze wedstrijd aan hen voorbij te laten gaan, terwijl Gody, na een intensieve periode, een rustmoment inlastte. Voor de rest was iedereen op post.

Elite: Wouter, Wesley
Wouter reed een superwedstrijd tot op 30 kilometer van de meet. Op dat ogenblik maakte hij een verkeerde beweging door een actie van een concurrent. Hierdoor schoot er een kramp in zijn been en moet hij noodgedwongen voet aan de grond zetten en enkele minuten recuperen. Toch probeerde hij nog om terug te komen in de tweede groep maar in zijn achtervolging blies hij zijn motor op. De resterende kilometers legde hij, naar eigen zeggen, in een "toeristentempo" af. Hierdoor verloor hij veel plaatsen. Uiteindelijk wordt hij 39ste.

Wesley kende opnieuw een moeilijke dag. Naar het uiblijven van prestaties blijft het gissen. Nochtans was hij in de start goed mee in de tweede groep. Maar net zoals tijdens de voorbije wedstrijden lopen zijn benen op de eerste echte beklimming onmiddellijk vol. HIerdoor is Wesley niet in staat om diep te gaan. Nadat hij, na de wedstrijd, zijn hartslagmeter controleerde zag hij dat zijn gemiddelde hartslag slecht 160 bedroeg. Voor Wesley is dit rijden op 70% van zijn kunnen. Hopelijk komt er in de komende weken een kentering en worden de benen weer zoals in het voorjaar...

Dames: Mieke
She is back...! Nu de problemen met het bekken en de rug zo goed als voorbij zijn, kan Mieke weer doen waar ze zo goed in is...winnen met panache. Dat is dan ook wat ze in La Reid deed. Zonder haar druk te maken over het hoge starttempo van haar concurrentes, nam ze de strijdbijl op. In de lastigste kilometers van de wedstrijd remonteerde ze haar tegenstanders één voor één. Niemand was in staat haar te volgen en Mieke reed dan ook ongenaakbaar naar de overwinnnig.

Fun: Jan
Na een inactiviteit van een viertal weken, door knieproblemen, is de conditie van Jan ver te zoeken... Daarom besliste hij om, samen met zijn vriendin, de vijftig kilometer aan te pakken. Dit om eens te zien hoe de knie reageerde op een lastig parcours als de Ardenne Trophy. Na de wedstrjid was Jan tevreden dat zijn knie relatief goed aanvoelde. Het zal binnenkort waarschijnlijk weer mogelijk zijn om opnieuw volop te trainen.

....En de rest? die kozen het verkeerde pad...
Op drietal kilometer van de streep zijn er gisteren veel renners verkeerd gereden. Het zit zo. Door het grote aantal deelnemers was er, op een T-stuk, een kalkstreep (de route was op die manier uitgepijld) verdwenen. Hierdoor was onduidelijk welke kant de renners uit moesten. Op goed geluk reden ze een "dreef" in, waar ze iets verder opnieuw kalkstrepen tegenkwamen. Deze waren echter niet van de Ardenne Trophy maar van een toertocht die de dag voordien was georganiseerd door een club uit Spa. Hierdoor hebben onder andere Sofie, Xavier en Kristof (en nog een 100-tal of meer renners) een 12-tal kilometer teveel afgelegd. Voor de één al met grotere gevolgen dan de andere...

Deze slordigheid had het grootste gevolg voor Sofie. In het begin van de wedstrijd had zij slechte benen en besloot daarom om een tandje terug te schakelen. In het verder verloop van de wedstrijd geraakte Sofie echter opnieuw in haar ritme en kon eerst Joyce Verbeke inhalen (derde plaats). Op een 6-tal kilomter van de streep kreeg ze ook Kim Saenen (tweede plaats) in het vizier en besloot om nog een tandje bij te steken en op die manier de tweede plaats te bemachtigen. Sofie slaagde hierin en op een drietal kilometer van de streep was Sofie tweede met anderhalve minuut voorsprong op Kim. Er kon haar bij wijze van spreken niets meer overkomen....Dit was buiten de waard gerekend. Uiteraard was Sofie enorm ontgoocheld maar trekt haar op aan het feit dat ze een schitterende wedstrijd reed. Uiteindelijk werd ze nog vijfde.

Uiteraard was dit "verkeerd" rijden ook jammer voor Kristof en Xavier maar het had minder grote gevolgen. Kristof had voordien al een drietal keer een lekke band gehad en had reeds besloten om de wedstrijd uit te rijden als training. Het werd een iets langere training dan gepland (ruim 108 kilomter op de teller). Xavier reed niet super maar kon toch zijn mannetje staan. Jammer genoeg resulteerde dit, door de omstandigheden, niet in een degelijk klassement.

Vandaag werd nogmaals duidelijk dat geluk en verdriet dicht bij elkaar liggen!!!! op naar de volgende...